Istorijat Žabljaka

Etnogeografi najčešće pominju 1871. godinu kao godinu kada je zasnovana i počela da se razvija varošica Žabljak.

Prva naseljena mjesta u ovim krajevima bila su Vrela i Tepca. Sva ostala mjesta bila su, uglavnom, katuništa. Vlast su držali Turci – najprije paše iz Pljevalja, a potom Čengići iz Gacka. Turska vlast je praktično prestala da postoji poslije bitke na Šarancima 1862. godine. Prvi, uslovno da kažemo, administrativni centar na Jezerima bio je na Zečici, u Junča Dolu.
Tu su Turci, Toske ( Arnauti, plaćena vojska), imali postaju sa šezdeset šljemena, pokrivenih slamom. To je ličilo na poveće naselje. Tu se obavljao cio administrativni život, kancelarija, štale, torovi za stoku. Svi putnici ,, na daleko“ tuda su morali proći kako bi im se izdale ili ovjerile putne isprave.
Na drugoj strani, tamo gdje se danas nalazi Žabljak, u vremenima o kojima je riječ, postojala je neka vrsta seoskog centra, ustvari nekoliko kuća, koje je narod zvao anovi, sa pratećim objektima, gdje se narod skupljao, kafenisao, a putnici namjernici i noćivali. Sve je to bilo u okolini izvora koji se zvao Varezina voda, ali je istinita priča da već od tih vremena imamo i naziv Žabljak, ali ne ovo naselje oko izvora, koje se najprije zvalo Anovi, već donji dio Pitomina, iznad Otoke.