OŠ "Dušan Obradović"

Prema raspoloživim sredstvima koja su školske opštine ostvarivale od poreza i školarine, školski odbori su planirali i donosili budžet. Poznato je da je većina škola na Jezerima radila u iznajmljenim zgradama, nepodobnim za nastavno vaspitni rad. To je uticalo da se ubrza izgradnja školskih zgrada u državnoj svojini.
Obilasci nadzornika u jezerskim školama, u međuratnom periodu bili su redovni, u nekim školama su dolazili i po dva puta. Školski nadzornici su pratili stanje nastave i vaspitanja, kao i sprovođenje zakona o školama, finansijsko poslovanje i izdavali su pismene naloge za otklanjanje propusta. O obilasku su podnosili nadležnom organu izvještaj u kojem je obuhvatan cjelokupni rad učitelja.
Izvještaji su se podnosili za svaku školu, a vremenom su pisani i zbirni izvještaji za sve jezerske škole. Iz izvještaja školskih nadzornika moguće je utvrditi kakav je rad pojedinih učitelja, uspjeh koji su postigli, njihov autoritet i ugled u selu, odnos prema učenicima, roditeljima, saradnja sa školskim odborima i slično.
Skoro svako odraslo dijete je pohađalo i uglavnom završavalo školu. Oprema škole i fond najnužnijih sredstava nijesu zadovoljavali ni najosnovnije potrebe. Prikupljanje školarine od roditelja trajalo je sve do 1925. godine, kada je zakonom regulisano da školu izdržava opština. Od 1933. godine je propisano kolika da bude visina poreza i koliko od toga da ide za školu.
Sve jezerske škole su odmah poslije rata brzo opravljene i u njima se odvijala nastava. Prvo je namještaj napravljen dosta primitivno, da se sa njim može služiti, a vremenom se popravljao i dograđivao. O učilima skoro da nije bilo riječi, jer rijetko  se šta od učila imalo i upotrebljavalo.