Hemija od najranijih dana 3

U XVI vijeku u hemiji je izvršena reforma. Ovu su reformu izveli Paracelzus i Agrikola u industriji. U to vrijeme se i medicina dosta razvijala i velika primjena hemijskih preparata u liječenju raznih bolesti doprinosi napretku hemije.

. Paracelzus je smatrao da se sve prirodne supstace sastoje od sumpora, žive i soli.Za tri veka, od 1600-1900. godine, u Zapadnoj Evropi je postignut veliki uspeh kako u proučavanju samih supstaci, tako i u njihovoj klasifikaciji. To što je tada postignuto služilo je kao baza za dalje proširenje i unapređenje hemije kao nauke.
Osnivač nove naučne hemije – jeste engleski fizičar i hemičar Robert Bojl (Robert Boyle, 1627-1691koji je bio jedan od retkih, ako ne i prvi, koji je proučavao hemiju radi hemije, a ne radi dobijanja zlata ili lekova. On je bio taj koji je uveo u hemiju stvarno strogu eksperimentalu metodu za proveravanje teorija i utvrđivanje pouzdanosti činjenica. Od njega potiče ona koncepcija o elementu koja se i do danas zadržala.Bojl je dokazao da je aristotelovska i alhemičarska doktrina o elementima pogrešna, pokazujući da se nijednom raspoloživom metodom ovi takozvani elementi ne mogu izdvojiti iz supstanci za koje se predpostavlja da ih sadrže. Element je definisao kao jednostavnu materiju koja se do sada poznatim sredstvima ne može dalje razložiti. On je istakao da se za supstance, za koje se u jednom periodu smatra da su elementi, može docnije, pomoću novih metoda, dokazati da to nisu, ali da se, dok se to ne desi, one i dalje moraju smatrati kao elementi. Tako je Bojl udario temelje na kojima su jedno stoleće kasnije zidali Lavoazje i Dalton.
U XVIII veku hemičari su se posebno bavili procesom dobijanja metala iz ruda, pa je zato naročita pažnja bila poklanjana proučavanju suštine oksidacije i redukcije
Prvi naučnik koji je ukazao na značaj kvantitativnih merenja u hemiji bio je Lavoazje (Antoine Laurent Lavoisier, 1743-1794). Pomoću svojih eksperimenata Lavoazje je dokazao 1774. godine da vazduh nije prosta supstanca, već da predstavlja smešu najmanje dva gasa. U tablici elemenata koju je Lavoazje objavio 1789. godine u svojoj knjizi „Traité elémentaire de chimie“ naznačena su 33 elementa, ali u tablici su se nalazile i toplota i svetlost. Zahvaljujući zakonima o održanju mase koji je Lavoazje doneo, postavljena je naučna osnova za kvantitativnu analizu, a time je ostvarena mogućnost pouzdanog ispitivanja supstanci. Nako objavljivanja Lavoazjeove knjige, hemičari se sve više interesuju za kvantitativno ispitivanje hemijskih reakcija. To je ubrzo dovelo do otrića novih zakona u hemiji i do njenog ubrzanog razvića.